(For English see below)

Mijn reis van licht en donker

Ik ben Tanya. Ergens in mij is altijd het gevoel geweest dat ik hier op aarde niet ‘zomaar’ was. Later werd het me pas echt duidelijk: ik mag mensen helpen herinneren aan hun eigen licht en liefde, en hen laten voelen dat wonderen mogelijk zijn.

Dat besef groeide langzaam. Eerst moest ik het mezelf weer gaan herinneren. Als kind voelde een deel van mij zich hier nooit helemaal thuis. Er bleef altijd een verlangen naar een andere plek van liefde, licht en herkenning, die ik diep vanbinnen kende.

Ik was een gevoelig en dromerig meisje dat veel in haar eigen wereld zat. Ik voelde alles van anderen haarscherp aan, zonder dat ik het destijds begreep. Door alles wat er om mij heen gebeurde, en wat ik erbij voelde, was de wereld voor mij geen veilige plek om in op te groeien.

Het begin: het moment dat ik niet begreep

Toen ik achttien was, brak er een intense periode aan. Ik werd ziek en ik kwam voor zes weken in het ziekenhuis te liggen. De pijn, de vermoeidheid en al die onderzoeken deden ontzettend veel met me. Ik voelde me door mijn lichaam in de steek gelaten, eenzaam en verdrietig.

Maar juist in die eenzaamheid, terwijl ik daar lag, begon er vanbinnen ineens iets te gebeuren wat ik totaal niet kon plaatsen. Het was in de avond en ik lag in bed om in slaap te vallen, toen er ineens een pulserende beweging bij mijn voorhoofd ontstond. Ik wist niet wat er gebeurde en vond het doodeng, maar tegelijkertijd voelde ik een diepe herkenning. Na die avond kwam het vaker terug; het werd steeds sterker en groter, totdat het op een gegeven moment heel mijn lichaam overnam. Mijn hoofd probeerde koortsachtig te snappen wát ik dan precies herkende, maar het antwoord daarop werd me pas jaren later bewust.

Het ontvouwen: bewustwording van mijn lichtverbinding

Rond mijn twintigste werd ik me voor het eerst echt bewust van de energiewereld om ons heen. Ik begon te voelen dat er zo veel meer in mij zat dan alleen mijn lichaam.

In die periode begon ik een diepe begeleiding te ervaren van mijn lichtmeesters. Soms voelde ik hen, soms hoorde ik hen, en vaak wist ik gewoon dat ze er waren. Juist in de moeilijke periodes gaven ze mij het gevoel dat ik er nooit alleen voor stond. Zij lieten mij uiteindelijk zien wat ik hier op aarde kom brengen: mijn zielemissie.

In 2016 werd ik geleid naar Oisterwijk. Ik was dat weekend met een vriendin op pad voor mijn verjaardag, bewust op zoek naar mijn eigen plek op aarde. De avond ervoor had ik de naam ‘Oisterwijk’ heel helder doorgekregen.

Vanaf het moment dat ik het dorp uitreed en door een haag van bomen reed, gebeurde er iets in mij wat ik moeilijk onder woorden kan brengen. Er kwam een diepe ontroering omhoog en toen even later aan de linkerkant een kapelletje ‘Maria in de bossen’ stond, brak ik volledig in tranen uit. Het voelde als puur thuiskomen. Vlakbij het kapelletje stond een huis te koop met een bord in de tuin: De VOS presents. Voor mij, Tanya de Vos, was dit een onmiskenbaar teken. Alles viel samen. Dit moment en deze plek werden het absolute fundament voor het diepe innerlijke vertrouwen dat ik zo hard nodig zou hebben.

Toen ik het kapelletje binnenstapte, werden er diepe inzichten getoond. Ik kreeg heel helder te zien dat oude pijn en zwaarte uit het verleden in dit leven mag transformeren naar gezien worden, naar pure liefde en licht. Ook werd mij getoond wat ik hier op aarde kom brengen. Ik kreeg te zien dat er een wonder tot mij zou komen, en dat mensen zich via die weg als vanzelf tot mij aangetrokken gaan voelen. In die periode ontving ik steeds duidelijker ingevingen over wat ik hier mag neerzetten: een plek waar mensen hun eigen licht mogen herinneren.

Mijn leven begon in die tijd volledig te verschuiven. Ik kon niet langer om mijn roeping heen. Vanaf dat moment wist ik dat ik niet meer terug kon naar mijn oude leven. Deze reis hoorde bij mij.

De reis door het donker

En de reis ging verder. Alles werd dieper én intenser. Ik mocht laag voor laag mijn eigen pijn, oude wonden en overtuigingen aankijken.

En terwijl ik die weg bewandelde, viel alles waar ik me aan vasthield weg. Ik raakte mijn hele vertrouwde basis kwijt:

Mijn huis.
Mijn werk.
Mijn inkomen.
Mijn zekerheden.

Alles viel weg.
Wat daarna kwam bracht mij dieper in mezelf dan ik ooit had gekend.

Het was een hele donkere en zware periode die gepaard ging met een enorme zielenpijn. Soms wist ik oprecht niet of ik wel op aarde kon blijven. Ik dacht toen vaak: als de wereld nog niet toe is aan mijn licht, dan ga ik maar terug naar Huis. Dan kom ik in een ander leven wel weer terug. Mensen om mij heen zagen dat de sprankeling in mijn ogen volledig weg was en maakten zich oprecht zorgen om mij. En dat was toen meer dan terecht.

Dat ik zo diep ben gegaan, had een reden. Ik weet al heel lang dat ik in dit gezin ben gekomen om heling te brengen in onze vrouwenlijn. Dit donker was niet alleen van mij; het was de opgeslagen pijn van de generaties vrouwen voor mij. Ik ben hier om die lijn te doorbreken. Zodat we gezien mogen worden, oude pijnen mogen helen en ons niet meer klein hoeven te houden. Vanuit die beweging stroomt de heling ook door naar de anderen.

In die diepte viel alles weg wat niet werkelijk bij mij hoorde. Het enige wat ik nog kon, was trouw blijven aan dat stille, vaste weten in mij. Hoe spannend het ook was, ik kon simpelweg niet anders meer.

Mijn grootste uitdaging lag in het me echt thuis gaan voelen op aarde.

Om wie ik in de kern altijd al ben – puur licht, net als ieder ander – ook echt hier te verankeren.

Hier zat voor mij de echte verandering. Dat het licht niet alleen iets was wat ik herinnerde, maar iets wat ik steeds meer mocht zijn — gewoon hier, in het leven zelf.

Mijn Zielemissie.

Wat ik hier op aarde kom brengen, leeft diep in mij en is door mijn eigen leven heen gevormd. Ik mag mensen hun eigen lichtverbinding laten ervaren, hen herinneren aan wie ze ten diepste zijn en laten weten dat het licht nooit verdwenen is. Alles wat ik deel en neerzet, komt rechtstreeks uit wat ik zelf heb doorleefd, gevoeld en ontdekt.

Mijn eigen weg heeft ervoor gezorgd dat ik nu mag delen: de taal van licht, de taal van tekens, vrijheid in liefde, het besef dat elk pad heilig is en de pilaar van licht. En dit stroomt nog elke dag verder.

Mijn levensverhaal wordt inmiddels in woorden geschreven. In het schrijven van mijn boek krijgt mijn pad van licht en donker steeds meer vorm. Tot die tijd blijf ik simpelweg het licht in mij volgen, in zachtheid en vertrouwen, precies daar waar mijn weg me brengt.

Vanuit liefde,
Tanya de Vos 🌟

My journey through light en darkness

I am Tanya. Somewhere inside me, there has always been a feeling that I wasn’t here on Earth ‘just by chance.’ Later, it became truly clear to me: I am here to help people remember their own light and love, and to let them feel that miracles are possible.

That realization grew slowly. First, I had to remember it myself. As a child, a part of me never felt completely at home here. There was always a longing for another place of love, light, and recognition that I knew deep within.

I was a sensitive and dreamy girl who spent a lot of time in her own world. I felt everything from others deeply, without understanding it at the time. Because of everything that happened around me, and everything I felt with it, the world didn’t feel like a safe place to grow up.

The beginning: the moment I didn’t understand

When I was eighteen, an intense period began. I became ill and I had to stay in the hospital for six weeks. The pain, the exhaustion, and all those tests took a huge toll on me. I felt abandoned by my body, lonely and sad.

But right there in that loneliness, as I lay there, something suddenly started happening inside that I couldn’t place at all. It was in the evening and I was lying in bed trying to fall asleep, when a pulsing movement suddenly started near my forehead. I didn’t know what was happening and found it terrifying, but at the same time, I felt a deep sense of recognition. After that night, it returned more often; it grew stronger and larger, until at one point it took over my entire body. My mind frantically tried to understand what exactly I was recognizing, but the answer only became clear to me years later.

The unfolding: becoming aware of my connection to the light

Around my twenties, I became truly aware of the energy world around us for the first time. I began to feel that there was so much more to me than just my body.

During that period, I began to experience a deep guidance from my lightmasters. Sometimes I felt them, sometimes I heard them, and often I just knew they were there. Especially during the difficult times, they made me feel like I was never alone. Ultimately, they showed me what I came here to bring: my soul mission.

In 2016, I was guided to Oisterwijk. That weekend, I was away with a friend for my birthday, consciously searching for my own place on Earth. The evening before, I had received the name ‘Oisterwijk’ very clearly.

From the moment I drove out of the village and passed through a beautiful arch of trees, something happened inside me that is hard to put into words. A deep emotion welled up that hit me unexpectedly hard. It felt like pure homecoming. A moment later, when a small chapel called ‘Maria in de bossen’ (Mary in the woods) appeared on the left, I burst completely into tears. Right near the chapel, a house was for sale with a sign in the garden: De VOS presents. For me, Tanya de Vos, this was an unmistakable sign. Everything fell into place. This moment and this place became the absolute foundation for the deep inner trust I would need so badly.

When I stepped inside the chapel, deep insights were shown to me. I saw very clearly that old pain and heaviness from the past can transform in this life into being seen, into pure love and light. I was also shown what I come to bring here on Earth. I saw that a miracle would come to me, and that through it, people would naturally be drawn to me. During that period, I received increasingly clear insights about what I am meant to build here: a place where people are allowed to remember their own light.

My life began to shift completely during that time. I could no longer ignore my calling. From that moment on, I knew I couldn’t go back to my old life. This journey belonged to me.

The journey through the dark

And the journey continued. Everything became deeper and more intense. Layer by layer, I had to look at my own pain, old wounds, and beliefs.

And as I walked that path, everything I was holding onto fell away. I lost my entire familiar foundation:

My home.
My work.
My income.
My sense of security.

Everything fell away. What came next brought me deeper into myself than I had ever known.

It was a very dark and heavy period, accompanied by an immense soul pain. Sometimes I honestly didn’t know if I could stay here on Earth. Back then, I often thought: if the world isn’t ready for my light yet, I will just go back Home. Then I will return in another lifetime. People around me saw that the sparkle in my eyes was completely gone and were truly worried about me. And at the time, that was more than justified.

Going this deep had a reason. I have known for a very long time that I came into this family to bring healing to our lineage of women. This dark was not mine alone; it was the stored pain of generations of women before me. I am here to break that cycle. So that we may be seen, heal old pains, and no longer have to keep ourselves small. From that movement, the healing flows to the others as well.

In that depth, everything that didn’t truly belong to me fell away. The only thing left for me to do was to stay true to that quiet, steady knowing inside. No matter how scary it was, I simply couldn’t do anything else.

My greatest challenge was to truly feel at home on Earth.

To anchor who I am in my core—pure light, just like everyone else—right here.

This was where the real change happened for me. That the light was not just something I remembered, but something I was allowed to be more and more—just here, in life itself.

My soul mission

What I come to bring here on Earth lives deep within me and has been shaped through my own life. I am here to let people experience their own connection to the light, to remind them of who we are at our deepest core, and to let them know that the light has never disappeared. Everything I share and build comes straight from what I have lived through, felt, and discovered myself.

My own path has ensured that I can now share: the language of light, the language of signs, freedom in love, the realization that every path is sacred, and the pillar of light. And this keeps flowing further every single day.

My life story is now being written into words. In the writing of my book, my path of light and dark is taking more and more shape. Until then, I will simply keep following the light within me, in gentleness and trust, exactly where my path takes me.

With love,
Tanya de Vos 🌟